Najpospolitszym źródłem światła jest żarówka. Częścią promieniującą strumień świetlny w żarówce jest cienki drucik o dużej oporności, zwany żarnikiem albo włóknem żarowym. Prąd płynący przez włókno rozżarza je i na skutek tego zaczyna ono wysyłać strumień świetlny. Aby drucik włókna po rozżarzeniu się nie uległ utlenieniu, umieszcza się go w bańce szklanej, z której usunięto powietrze. Pierwsze żarówki miały włókno węglowe. Światło tych żarówek było czerwonawe, sprawność świetlna bardzo mała. Ustąpiły one miejsca żarówkom z włóknem metalowym, wykonywanym dziś z wolframu. Początkowo żarówki metalowe były budowane jako próżniowe, jednakże ze względu na właściwość parowania wolframu w wysokiej temperaturze zaniechano tego sposobu. Cząsteczki rozpylonego wolframu osiadają na ściankach bańki żarówki, zmniejszają jej przezroczystość, przez co następuje zmniejszenie strumienia świetlnego. Aby zapobiec parowaniu wolframu, wykonuje się obecnie przeważnie żarówki gazowane. Bańkę po wypompowaniu z niej powietrza wypełnia się gazem takim, jak azot, argon lub krypton, które nie łączą się chemicznie z metalem włókna. Pozwala to na podniesienie temperatury żarnika. Przez co żarówki gazowane mają większą sprawność świetlną i bielsze światło od żarówek próżniowych. Sprawność świetlna żarówki w miarę jej zużywania zmniejsza się. Użyteczny czas świecenia żarówki zasilanej prądem o znamionowym napięciu wynosi przeciętnie 1000 godzin. Trzonki żarówek wykonuje się w zależności od przeznaczenia żarówki jako gwintowe albo bagnetowe. Do sieci przyłącza się żarówki za pośrednictwem oprawek, które odpowiednio do trzonków żarówek bywają gwintowe i bagnetowe. Żarówki z trzonkami gwintowymi stosuje się najpowszechniej. Tam jednak, gdzie one pod wpływem wstrząsów mogą wykręcać się, na przykład w kolejnictwie, we wszelkich pojazdach mechanicznych stosuje się trzonki bagnetowe. Żarówkę z trzonkiem bagnetowym zakłada się przez wciśnięcie do oprawy, a następnie przez przekręcenie jej o 90°, na skutek czego wystające kołeczki zachodzą w wycięcie w oprawce i trzymają się przez docisk sprężynowy. Wielkościami charakteryzującymi żarówki są: rodzaj trzonka, napięcie, na jakie jest zbudowana żarówka, i moc, jaką pobiera ona przy tym napięciu.