Instalacje elektryczne
Pod nazwą instalacji niskiego napięcia zgodnie z przepisami rozumiemy wszelkie instalacje elektryczne, w których napięcie między dwoma dowolnymi przewodami nie przekracza 250 V, z wyjątkiem instalacji z uziemionym przewodem zerowym, w których napięcie między dowolnym przewodem a przewodem zerowym nie przekracza 250 V, a więc instalacje trójprzewodowe prądu stałego o napięciu 2 x 220 V oraz czteroprzewodowe o napięciu międzyprzewodowym 3 x 380 V, o fazowym 3 x 220 V, zaliczają się do niskiego napięcia, gdy przewód zerowy jest uziemiony. Ze względu na przeznaczenie rozróżnia się instalacje oświetleniowe, przemysłowe i specjalne. Ze względu na warunki pracy rozróżnia się instalacje w pomieszczeniach suchych, wilgotnych mokrych, zawierających opary żrące, łatwopalne albo materiały wybuchowe. Przewody oraz sprzęt instalacyjny muszą być dostosowane do rodzaju instalacji.
Przewody elektryczne
Przewody stosowane w instalacjach niskiego napięcia wykonuje się o przekrojach znormalizowanych z miedzi lub aluminium w postaci drutów i linek z cienkich drucików miedzianych. Sposób wykonania tych przewodów musi ściśle odpowiadać wymaganiom Polskich Norm. W związku z tym rozróżnia się przewody gołe, w odzieży włóknistej, izolowane, płaszczowe, kabelkowe i wreszcie kable. Przewody w odzieży włóknistej, np. w oplocie z bawełny, stosowane do uzwojeń maszyn elektrycznych, transformatorów, w instalacjach elektrycznych, nie są uważane za przewody izolowane którymi są przewody w izolacji gumowej lub przewody w izolacji z syntetycznych materiałów izolacyjnych, np. z poliwinylu. Poliwinyl odznacza się większą odpornością na uszkodzenia powierzchniowe niż guma. Jest on także odporny na działanie chemiczne, jedynie benzyna i benzol powodują kruszenie poliwinylu. Jest on jednak wrażliwy na wysokie temperatury i działanie słońca. Pod wpływem niskich temperatur – niższych od – 10°C, staje się kruchy i łamliwy.